Displazia Zhvillimore Koksofemorale DDH është një çrregullim i zakonshëm muskuloskeletal në periudhën neonatale dhe infantile, i karakterizuar nga zhvillim jonormal i kokës së femurit dhe acetabulumit. Nëse nuk diagnostikohet dhe trajtohet në kohë, kjo gjendje mund të çojë në morbiditet të konsiderueshëm¹².
Për më tepër, diagnostikimi i hershëm mundëson trajtim konservativ efektiv dhe zhvillim normal të artikulacionit, ndërsa vonesa në trajtim rrit nevojën për ndërhyrje kirurgjikale dhe rrezikun për komplikime afatgjata⁴.
Ekzaminimi Klinik
Ekzaminimi klinik sistematik përbën bazën e skriningut për DDH dhe duhet të kryhet në mënyrë të përsëritur gjatë periudhës neonatale dhe në vizitat pediatrike¹³. Në praktikë, manovrat e Ortolanit dhe Barlow-it janë metoda standarde për vlerësimin e stabilitetit të ijes.
Testi i Ortolanit identifikon një ije të dislokuar që mund të reduktohet, ndërsa testi i Barlow-it vlerëson potencialin për dislokim të një ije të paqëndrueshme¹.
Megjithatë, me rritjen e moshës, këto teste humbasin ndjeshmërinë dhe shfaqen shenja klinike si kufizimi i abduksionit, asimetria e palave të lëkurës dhe diferenca në gjatësinë e gjymtyrëve⁶.
Metodat Imazherike
Ekografia e ijes është metoda e zgjedhur tek foshnjat nën moshën 4–6 muaj, pasi lejon vlerësimin e strukturave kërcore dhe stabilitetit artikular¹³. Për më tepër, klasifikimi sipas Graf-it përdoret për standardizimin e diagnozës dhe orientimin e trajtimit⁶. Ndërkohë, radiografia bëhet më e vlefshme pas fillimit të kockëzimit të kokës femorale, duke mundësuar vlerësimin e parametrave anatomikë⁵.
👉Për më shumë mbi ekzaminimet pediatrike:
/kontrolli-i-femijeve
Trajtimi Konservativ
Trajtimi konservativ është linja e parë e menaxhimit tek foshnjat e diagnostikuara herët. Pavlik harness konsiderohet standardi i artë¹. Në këtë kontekst, kjo pajisje mban ijet në fleksion dhe abduksion, duke favorizuar zhvillimin normal të acetabulumit dhe stabilizimin e kokës së femurit. Për rrjedhojë, suksesi i trajtimit varet nga fillimi i hershëm dhe monitorimi i rregullt klinik dhe ekografik⁶.
👉 Lexo: ortopedia-pediatrike
Trajtimi Kirurgjikal
Në rastet kur diagnostikimi është i vonshëm ose trajtimi konservativ nuk është efektiv, kërkohet ndërhyrje invazive. Reduktimi i mbyllur i ndjekur nga imobilizimi me hip spica është një metodë e zakonshme¹. Nga ana tjetër, në raste më të avancuara, nevojitet reduktim i hapur dhe osteotomi për korrigjimin e deformimeve⁸.
Qasja sipas Udhëzimeve
Udhëzimet ndërkombëtare nga AAOS, AAP dhe NICE rekomandojnë skrining të hershëm, ekzaminim klinik të përsëritur dhe përdorim selektiv të ekografisë¹²³.
👉 Burime ndërkombëtare:
https://www.aaos.org
https://www.nice.org.uk
Në mënyrë të veçantë, trajtimi konservativ në fazat e hershme është metoda e preferuar, ndërsa ndërhyrjet kirurgjikale rezervohen për rastet e avancuara.
Përfundime
Në përfundim, displazia Zhvillimore Koksofemorale DDH është një patologji me rëndësi të lartë klinike, ku diagnostikimi dhe trajtimi i hershëm janë vendimtarë për prognozën. Prandaj, zbatimi i protokolleve të skriningut dhe ndjekja e udhëzimeve bashkëkohore mundësojnë rezultate optimale dhe reduktim të komplikimeve afatgjata.
Referenca
- American Academy of Orthopaedic Surgeons (AAOS). Management of Developmental Dysplasia of the Hip in Infants up to Six Months of Age. 2022.
- American Academy of Pediatrics. Developmental Dysplasia of the Hip in Infants. Pediatrics. 2023.
- NICE. Developmental dysplasia of the hip: early detection and management. 2022.
- Swarup I, et al. Developmental dysplasia of the hip: current concepts. Orthop Clin North Am. 2020.
- Laborie LB, et al. Screening strategies for DDH. Bone Joint J. 2020.
- Woodacre T, et al. Ultrasound in DDH. EFORT Open Rev. 2022.
- Pollet V, et al. Epidemiology of DDH. J Pediatr Orthop. 2021.
- Clarke NMP, et al. Long-term outcomes in DDH. Bone Joint J. 2021.